બહુ ઉદાર થયો તો ઉધારી વધી ગઇ,
ઘટી ગઇ ખુમારી ને લાચારી વધી ગઇ.
હવે મારૂં સાંભળ્યું ન સાંભળ્યુ કરે છે,
ઘરમાં પણ બધાની તુમાખી વધી ગઇ.
હતા સ્વપ્ન આંખોમાં એ થીઝી ગયા છે,
કિકિઓમાં તેનાથી છારી વધી ગઇ.
મહેફીલમાં અતડા ભલે એ રહ્યા હોય,
એકાંતે આનંદની યારી વધી ગઇ.
વિનોદ નગદિયા (આનંદ)
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો