બુધવાર, ઑગસ્ટ 31, 2016

ભગવો

ધીમે ધીમે રંગ ચઢતો જાય છે ભગવો,
ધીમે ધીમે માંહ્યલો રંગાય છે ભગવો.
નાદ ઉઠે છે અનાસક્તિનો અંદરથી,
સ્પર્શમાં સહુને હવે પરખાય છે ભગવો.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

બુધવાર, ઑગસ્ટ 24, 2016

વા(હા)ઈકુ


આઠમ આવે
સ્લોટર હાઉસમાં
ગાય ઠુમકે.
********

આઠમ આવે
વરસ હારે કાનો 
તીન પત્તીમાં
********

આઠમ આવે
નોટો વીણવા કાનો
મટકી ફોડે

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

મંગળવાર, ઑગસ્ટ 23, 2016

ક્યાંથી ક્યાં કરે

ટેરવાં કણસ્યા કરે,
સ્પર્શ સતત ખર્યા કરે.

મારી અંદર એક જણ,
રોજ રોજ મર્યા કરે.

આંખ ને કોની છબી,
લોહી લુહાણ કર્યા કરે.

લાગણીઓ ધાર થઇ,
આ હ્રદય ખોતર્યા કરે.

યાદ બૂમેરેંગ છે,
ઘાવ ક્યાંથી ક્યાં કરે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

સોમવાર, ઑગસ્ટ 22, 2016

ન આંસુ છે, ન ડૂમો છે,
અહીંતો ખાલી કૂવો છે.

તરસ અસલ ક્યાં રહી,
ફકત તરસની બૂમો છે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

સોમવાર, ઑગસ્ટ 08, 2016

પૂજા

ન આરતી ન થાળ,
ન ફુલ કે ફરાળ,
મહેંકે અખંડકાળ....

ન ઉલાળ કે ધરાળ,
ન ખોટી આળ પંપાળ,
બધાની દેખભાળ.....

ન જિંદગી પર આળ,
ન દઝાડતી કોઇ ઝાળ,
સંતોષની નિશાળ.....

એ અન્નપૂર્ણાની બાળ,
એ ભાવનાની ભાળ,
એ કલ્પતરુની ડાળ....

પૂજાનો બીજો કોઇ 
અર્થ શું હોઇ શકે !

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

મંગળવાર, ઑગસ્ટ 02, 2016

કંઠે હજી ગીતો હશે તું જો જરા,
એ આદમી જીવતો હશે તું જો જરા.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

બુધવાર, જુલાઈ 27, 2016

મળી જાય છે

સરળતા ગોઠવાય છે.
ચહેરા પર દેખાય છે,

કોઇ ઝાઝા છોછ વિના,
ખુદને મળી શકાય છે.

હું આયનામાં જોઉ છું,
તો આયનો દેખાય છે.

જિંદગીની સાચી સફર,
લાગે છે શરૂ થાય છે.

હવે કોઇ પણ દશા મળે,
"આનંદ" મળી જાય છે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

મંગળવાર, જુલાઈ 26, 2016

જિંદગી હળવી ફુલ લાગે છે. 
ફેસબુક હવે વસુલ લાગે છે.
જોઇ દોસ્તોની લાગણી સાચી,
પાંપણે અશ્રુની ઝુલ લાગે છે. 

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

ગુરુવાર, જુલાઈ 21, 2016

યાદ આવી

મત્લામાં યાદ આવી, મક્તામાં યાદ આવી,
આજે બહુ  તમારી, સભામાં યાદ આવી.

તકતી  ચડી ગઇ છે, અચાનક આડે પાટે,
ગાગાનું ગાન છોડી લગામાં યાદ આવી. 

છુટ્ટી આપી છે હમણાં ખ્વાબોને એક હપ્તો,
ખ્વાબોને તો પણ તમારી રજામાં યાદ આવી.

વિનોદ નગદિયા(આનંદ)

રવિવાર, જુલાઈ 17, 2016

ભરપૂર જિંદગી છે કંઇ ખૂટતું નથી,
તારા વિશેય કોઇ હવે પૂછતું નથી.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

સોમવાર, જુલાઈ 04, 2016

નહીં વાર લાગે

હવાને નિકળતા નહીં વાર લાગે,
પછી લાજ બળતા નહીં વાર લાગે.

ભરી દીધી સમજણ ને ભરપૂર એમાં,
હવે હાથ મળતા નહીં વાર લાગે.

તમે જેની પાછળ ખરેખર હો પાગલ,
એ સપનાને ફળતા નહીં વાર લાગે.

હથેળીમાં  કેવીક ખાલી ભરી છે,
નજૂમીને કળતા નહીં વાર લાગે.

હથેળીની રેખાઓ તૂટી રહી છે,
હવે સાંજ ઢળતા નહીં વાર લાગે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

ગુરુવાર, જૂન 30, 2016

गुब्बार

हां कभी बरसती है
अपनी पसंदकी बारीश,
मध्धमसी,
किसी अल्लड युवतीके
चांदीकी बिंदीयों से लदालद
लहराते  सफेद दुपट्टे जैसी.
उस बारीश के साथ
मन जैसे थिरकने लगता है,
छतोंसे टपकती बूंदोसे
जैसे पायलकी मधुर झंकार खनकती है,
और अंगडाइ लेकर
इक उमरावजान अंदरसे उठती है,
और पूछ बैठती है.
ये क्या जगह है दोस्तो, ये कौनसा दयार है,
हदें निगाह तक जहां गुब्बार ही गुब्बार है....!

विनोद नगदिया (आनंद)

સોમવાર, જૂન 27, 2016

એક વાર પલળી હતી વરસાદમાં,
એ છત્રી પછી ક્યાંય પણ ઉઘડી નહીં.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

ગુરુવાર, જૂન 23, 2016

કાપી લે હવે

આ ધર્યો અંગૂઠો મેં, લે કાપી લે હવે,
માર્ગને ખુલ્લો કર્યો, લે માપી લે હવે.

રાહ જોઈ બેઠો છે ઇતિહાસ પ્રેમનો,
નામ તારૂં લોહીથી, લે છાપી લે હવે.

ગુંગળામણના શહેર ઉજાળી દઇ અને,
આગ થઇ પાછો ફર્યો, લે તાપી લે હવે.

આજ "આનંદ" તરત જ આવ્યો છે લાગમાં,
અધવચાળે, રેઢો છે, લે ધાપી લે હવે.

વિનોદ નગદિયા(આનંદ)

ગુરુવાર, જૂન 16, 2016

વરસાદની બેઇજ્જતી કદી આવી થઇ નથી.
એ યાદ આવી તોય આંખ ભીની થઇ નથી.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)