શુક્રવાર, ફેબ્રુઆરી 17, 2017

હોય છે ઉંડા બહુ વમળ લાગણીના,
ડૂબતાં પહેલાં ખુબ તરફડવું પડે છે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

ગુરુવાર, ફેબ્રુઆરી 16, 2017

અંધકાર અસર કરતો નથી, 
ભીતર એટલી ઝળહળ છે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

રવિવાર, ફેબ્રુઆરી 12, 2017

હવે નથી લેવી

પરત મળી છે પણ હવે નથી લેવી,
ક્યાં છે સુગંધ મારી પહેલાની જેવી.

હતા ડાઘ ચહેરે એ ભૂંસાઈ ગયા છે,
પછી હાથતાળી શું દર્પણને દેવી.

હવાઓ ફરી ગઈ છે મારી દિશાની,
પરંતુ નથી નાવ હજી પણ મેં રેવી.

નથી હોતો જ્યારે જરા હાથમાં પણ,
સમય ત્યારે આપે છે સોગાત કેવી.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

શુક્રવાર, ફેબ્રુઆરી 10, 2017

કેવા ધારદાર કાંટા હશે ગુલાબમાં,
કણસ્યા કરે છે કાયમ સુગંધ એની બધે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

શનિવાર, જાન્યુઆરી 28, 2017

આતમ

હળવે હળવે જાગે આતમ ,
અલખ નિરંજન રાગે આતમ.

ઝાકળ જામે પુષ્પો ઉપર,
ભીનો ભીનો લાગે આતમ.

દર્પણ પાસે અસલી ચહેરો,
ભગવા ભાવે માંગે આતમ.

કોશેટો હું પદ નો તૂટે,
રેશમ જેવો લાગે આતમ.

ભીતર ભીતર ભીતર ભીતર,
આનંદ અકળ તાગે આતમ.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

સોમવાર, જાન્યુઆરી 23, 2017

બની

લાખો કર્યા પ્રયત્ન પણ એ વાત ક્યાં બની,
આ જિંદગી વિષાદથી આઝાદ ના બની.

તેથી ત્વચાની આરપાર પ્રકાશ પુંજ છે,
પ્રગટ્યું છે સારું દર્દ જાણે દેવતા બની.

ભડભડ બળી છે આમતો તસવીરમાં બધે,
આંખે અડી જો યાદ તો એ આશકા બની.

સંબંધ સાચા જેટલાં પરખાઇ ના શક્યાં,
ખટકે છે એના પાળિયા અહીં ઓરતા બની.

જ્યાં જ્યાં ચગાવ્યો મેં કદી મારા પતંગને,
"આનંદ" એ અગાસીઓ સહુ આશના બની.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

अबतो जलते नहीं चराग भी उन मजारो पर,
दफन जहां हुइ थी कभी ख्वाहिशें  हमारी.

विनोद नगदिया (आनंद)


ગુરુવાર, જાન્યુઆરી 19, 2017

लगी है आग जो दिलमें उसे बुझाना है,
फिर एक बार उसे ख्वाबमें रुलाना है.

विनोद नगदिया (आनंद)

બુધવાર, જાન્યુઆરી 18, 2017

તમે

કપરા સમયની માર તો ગાંઠ્યા નથી તમે,
પણ દિલ ઉપરના ભાર તો છોડ્યા નથી તમે.

કઈ રીતે એમ છોડી દઉં હું સાથ આપનો,
એવા કોઈ અણસાર તો આપ્યા નથી તમે,

ગાંઠો પડી ગઈ છે જુઓ ઉંબરમાં કેટલી,
ખુલ્લા કદીયે દ્વાર તો રાખ્યા નથી તમે.

દખલ દઈને સ્વપ્નમાં શું હાંસલ કરી લીધું,
ત્યાં પણ પર્યાપ્ત પ્યાર તો લાવ્યા નથી તમે.

"આનંદ"નો અજવાસ તો દીપકની જ્યોત છે,
તેથીજ બધે સ્વીકાર  તો પામ્યા નથી તમે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

મંગળવાર, જાન્યુઆરી 17, 2017

ઠરાવે

ભલે આયના ખૂબસૂરત ઠરાવે,
સજાવટ ખરેખર તો પૂરક ઠરાવે.

નથી રહેતી કાબૂમાં લાગણીઓ કોઈ,
અનાડી થઈ રોજ મૂરખ ઠરાવે.

ઝંઝાવાત ભીતરનો ક્યાંથી છુપાવું,
આ ગઝલો તો સંતાપ અનુરત ઠરાવે.

જતી વેળા મીઠી જે નજરૂં મળી'તી,
હ્રદય કેમ એને જ કમુરત ઠરાવે !

રહે ખુદની મસ્તીમાં તલ્લીન કાયમ,
એને લોક "આનંદ" મૂરત ઠરાવે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

સોમવાર, જાન્યુઆરી 16, 2017

મુક્તક

સુગંધોથી મઘમઘતું ઘર હો અમારું,
પરોણાથી ધમધમતું ઘર હો અમારું.
ચરણમાં ભલે હો અભાવોની બેડી. 
સદા કિંતુ થનગનતું ઘર હો અમારૂં.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

રવિવાર, જાન્યુઆરી 15, 2017

પતંગ અગર આંખોથી ઉતરી જાય છે,
પતંગ નથી કપાતો,આકાશ કપાય છે.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

શનિવાર, જાન્યુઆરી 14, 2017

મારો પતંગ ચગાવવાની લાહ્યમાં,
કાપી ગયો કંઇક ખુબસુરત પતંગ હું.

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

શુક્રવાર, જાન્યુઆરી 13, 2017

હાઇકુ

ઉત્તરાયણે
આકાશ થઇ જાય
ટપાલપેટી

********

ઉત્તરાયણે
રંગીન આસમાન 
કેલીડોસ્કોપ

********

ઉત્તરાયણે
વામ પંથી સૂરજ
પક્ષ પલટે

વિનોદ નગદિયા (આનંદ)

બુધવાર, જાન્યુઆરી 11, 2017

પતંગને તો બહુ ઊંચે ઉડવું હોય છે,
લોકોની દુવામાં પણ તૂટવું હોય છે.


વિનોદ નગદિયા (આનંદ)